"Ali Bak"

Herkes tanır Cin Ali'yi hani müfredattan çıkarılan çızık arkadaşımız:) aslında bu benim arkadaşım değil kabusumdu:) nasılmı..ilkokul 1. sınıftayım..bu ali kardeşle ilgili fişler ferildi ve evde annem bana ders çalıştırıyor.. "Ali Bak" diyor annem kal geliyor yazamıyorum.."aslı hadiiiii" diyo annem yok yazamıyorum..neyse diyor annem "Ali Ata Bak" diyor hop yazıyorum.. "Ali Aya Bak" diyor ben yine yazıyorum...annem alıyor başa "Ali Bak" yok bana yine kal geldi tık yok yazamıyorum..annem hafiften sinirlenmeye başlıyor.."Aslı hadi kızım Ali Bak yazsana" diyor yok..geçiyor işte ışık ılık sütünü içiyor,ömer mısır seviyor mısır yiyior,ali ata ve aya bakıyor..geliyoruz başa "Ali Bak" ben başlıyorum ağlamaya...annem bağırıyor bak bunu ortadan kaldıracaksın bunları yazacaksın yok...sakin sakin anlatıyor yok..nitekim gün sonunda ben hala " Ali Bak" yazamadığımdan dayak yemiştim annemden ogün bugündür ne zaman bu Aliyi görsem eski günlerim çocukluğum gelir aklıma:):) ve yediğim dayak:)

Sabahçılar sizin...

İlkokuldayım, 3. ya da 4. sınıf :)
O zamanlar maşallah okulun en iyi (çalışkan) talebelerinden biriyim, herkes öyle bilirdi. Zaten 5 yıl sınıf başkanlığı, onur kurulu başkanlığı kariyerim falan da var :))
Biz öğlenciydik o sene. Sabahçılarda sınıftan çıkmadan bize gıcıklık olsun diye sıralarda masalarda iyice bir tepinip öyle gidiyorlardı.
Bende de bir intikam psikolojisi matematik defterlerinden bir yaprağa defterin her bir küçük kutusunun köşelerini takip ederek (yazım belli olmasın diye) o zamana göre hatta şimdiki yaşıma göre bile ağır bir küfür yazarak ertesi gün görmeleri için bırakmıştım :D
Ertesi gün durum malum tabi ağlayan bir kız, sınıf öğretmenimiz, müdür yardımcısı elinde de benim kağıt sınıfa girdiler :)
Sonra herkesin defterlerin kontrol edildi, yazan kişi fazla zorlanmamış normalde de böyle yazmaya alışık olmalı vs. denerek. Yalnız beni biliyorlar ya benim deftere bakmaya bile gerek duymadılar.
En haşarı arkadaşa patladı olay, biraz hırpalandı falan. Sonra vicdan azabı duymadım mı? Duydum tabii ki.
Biraz itiraf tarzı yazı oldu ama anı anıdır işte :)
Öğretmenim ve adını hatırlamadığım arkadaşım beni affedin, ühühüühühüh :( :D:D

İlkokul birinci sınıftaydım ve okumayı öğrendikten sonra halam bana cimcime ayşe serisini hediye etmişti...8 kitap..işte okula gidiyorumdan başlar hasta olunca yapması ve yapmaması gerekenlere kadar anlatırdı...bu kitapları kaç kere okuduğumu hatırlamam..dön başa okurdum ezberlemiştim sanki..sonra nolduysa oldu o kitaplarım kayboldu..yada bıraktım biyerlere büyüme telaşında unuttum gitti o zamanların en yakın dostunu..