26 Ekim 2007 Cuma

ÖZÜR DİLERİM TARAKÇI AMCAAAA...

Efendim.. ben çalışan bir annenin çocuğu olarak büyüdüğümden dolayı.. pek fazla uyarı alıyordum annemden.. Aman kızım kapıyı kimselere kim o demeden açma.. Aman yavrum sana kim yiyecek bir şey verirse sakın haa alıp ta yeme.. Aman çocuğum eğer okula birisi gelipte gel seni annene ya da babana götüreyim derse sakın gitme ve imdatt diye seslen v.s gibi yanii..
eee annecim haklı tabi ..bütün gün benden uzakta.. Ben se okuldan eve, evden okula tek gidiyorum.. ( o zamanlar nerde serviss) .. Neyse lafı uzatmayayım..,
Bir gün annem cankurtarandaki iş yerine beni de götürdü.. 7 yaşındayım o zamanlar.. 5 katlı bir binanın 3. katında annemin işyeri.. Ama öyle tam eski türk filmlerindeki gibi samimi ve daracık bir sokakta..
Benim canım sıkıldı ve sokakta kapının önünde oynamak için annemden izin istedim ve yine aynı tembihleri duyarak sokağa indim.. Aynı binanın en alt katında da annemi tanıyan ve seven 65 yaşlarında bir tarakçı amcanın dükkanı varmış.. Hani o klasik erkek tarakları var ya ceplere sığabilen küçücük olanlar.. Amcacım onlardan yapılyormuş.. Aa amca bir bakıyor ki ben dükkanın önündeki merdivenlerde oturup gelen geçeni izliyorum.. Hemen yandaki çay ocağına soruyor ve benim "Azime hanım"ın kızı olduğumu öğrenince ; amcam gel kızım bakimm.. sen Azime'nin kızı mısın? aman da aman çok da usluymuş..Gel bak sana bir tane tarak hediye edeyim diiyerek bana yaklaşma gafletinde bulunuyor.. Ve olanlar oluyor tabii . Bende bir feryat figan "imdatt...anneeee... yetişin ...." diye bir bağırıyorum anında annem ve binadaki bütün çalışanlar aşağı iniyor.. Zavallı tarakçı amcacım.. korku ve şaşkınlıktan sapsarı olmuş bir halde, elinde tarakla donup kalıyor ve anneme ne diyeceğini şaşırıyor.. Tabi annem anlıyor durumu ve amcaya gerekli açıklamayı yaparak ortamı rahatlatıyor.. Ama amca; "aman kızım tövvbee bir daha kimsenin çocuğunu sevmem .. Bende çocuktur sevinsin gönlü olsun diye düşünmüştüm" diyerek sitem ediyor..
Sanırım bu olaydan sonra annem bir daha bana aşırı ikazlar da bulunmadı..
Bense şimdi 30 yaşındayım ama hala ne zaman eşimin tarağı gözüme çarpsa suçlulukla gülümserim.. Özür dilerim tarakçı amcacım...eğer hala yaşıyorsan..
Siz siz olun.. çocuğunuzu tehlikelerden korumak için ettiğiniz tembihlerin dozunu kaçırmayın..
Yani en azından ben kızıma tembih ederken iki kez düşünücem büyüyünce...

İlgili yazılar...



4 yorum:

mcsarica dedi ki...

hoşgeldin ablacım :) süpermiş bu olay ya ben bile yeni öğrendim resmen, iyi oldu blog olayı :D şimdi helin'i düşünüyorum ya da helin'in benzer durumdaki tepkisini (tabi ilerde olabilecek) sonra senin tepkin geliyor gözümün önüne :)
o amca fazla yaşamamıştır bence :P

helinim dedi ki...

evet ablam yaa.. içimdeki suçluluk duygusu yüzünden hasanın tarağına bakarken yüzüm kızıyor hala...heline gelince o benim durumumda olsa kesin cep telden polis, itfaiye, özel tim v.s ne varsa ayağa kaldırırdı o zekayla di mi?? he hhe hee

www.edasuner.com dedi ki...

amca yaşıyorsa belki birgün okur ahanda buldum seniii der :)

İsimsiz dedi ki...

o amcanın yaşadığını zannetmiyorum :s ama çok güzel bir olay mışşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşşş