Tebessüm ve Hüzün

Blog arkadaşlarımı dolaşırken,öyle bir yazıya rastladım ki hem tebessüm ettim hem hüzünlendim.Sırf bu nedenle,unutulmaması gerektiğini düşündüğüm şeyleri barındırdığı için paylaşmak istedim sizinle.'Ben Yaptım'sen bize ne yaptın böyle? :)

*****

artık hiç kimse, büyük sarı bir telefon rehberinde -küçük heyecanlı işaret parmağıyla takip etmeye çalışarak- aramayacak soyadımızı. pazartesi günü kümeler değişirken yanında olmak istediklerimizin yakınına oturtulmamız söz konusu değil. kare içine teğet hapsolmuş bir dairenin taranmış garip yanlarının alanını hesaplayandan -sırf zekasından etkilendik diye- hoşlanmaya devam etme lüksümüz yok. son on yedi yıldır hiçbir ilkokul üç öğrencisinin saç fırçasını mikrofon yapıp kendinden geçerek “papa don’t preach”i söylemeye veya “you can’t touch this”te dans etmeye çalıştığı görülmedi. teöman’ın “ouv papatya”sı ve ayna’nın “ölünce sevemezsem seni” şarkısının arka arkaya çekildiği, -dönemin öğrencileri tarafından çok sevilen- ortaokul servisi karışık kaseti dün sokağa atıldı. daha da kötüsü, hiçbir çocuk atılan kasetin bantlarını çıkararak, yerde sürüyerek, -hayaller kurarak- rüzgara savurarak oynamaya tenezzül etmedi. tepedeki çimenliğin de yanıp, bitip, kül olduğu bize ulaşan haberler arasında. şimdi bizden ayrılabilirsiniz. çünkü ispatı olmayan şeylere inanmayı hiçbir bilim/akıl kabul etmiyor..

Ispanaklı Yumurta Savaşı :)

Geçen akşam abimle yaptığımız sohbette eski bir anımızı hatırlayıp kahkahalara boğulduk... Bende sizinle paylaşmak istedim...

Yaşlarımız o zamanlarda 13-14 civarı falan abimde benden 2 yaş büyük. Bir akşam canım annem ıspanaklı yumurta yapmış... Yemek yerken elektrikler kesildi... Mum ışığında romantik bir yemek yiyoruz... Annemle babam evde yoklar biz abimle başbaşayız... :)

Ben başka yemeklerle karnımı doyurduğum için tabağıma ıspanaklı yumurta almak istemedim. Ve dedim ki ne olacak şu tavadan ekmeğimle 1-2 yudum yerim değil mi? Değilmiş işte :))

Bu konularda çok hassas olan abimin varlığını unutmuşum... Elimi ıspanağa attım ilk yudumu aldım hop mideye... Abim bunu farketmiş olacak ki hiç sesini çıkartmadı ben ikinci yudumumu hazırlamıştım kiiiiiiiiiiii.... Sevgili abicim elimden tuttuğu gibi o öyle yenmez böyle yenir dedi ve elimi tavanın içine yapıştırdı ve tüm ıspanaklı yumurtayı bana elimle talan ettirdi :)))

Ben boş dururmuyum... O elimle bana tavadaki ıspanakları karıştırırken elime bir parça ıspanak geçirdim ve doğru abimin suratına fırlattım :) Sonra o bana ben ona derken o karanlıkta her yer üstümüz başımız ıspanaklı yumurta olmuştu :))

E tabii elektrikler kesik , anne baba yok... Gelene kadar etrafın temizlenmesi gerekiyor... Abim o kadar rahat ki elini bile sürmedi... İş başa düştü ve mutfağı pırıl pırıl ettim ama nasıl yaptım inanın hatırlamıyorum... Hafızamda tek kalan şey savaş ve sonrasındaki temizlikti ...

Abimle birde kolo ve komposto maceramız var onuda bir ara yazacağım :))

Sevgiler,

BademKraker