ÇOK GÜZEL KONUŞUYORUM DEĞİL Mİ?

Benim sevgili ağabeyim doğduğunda annem başta olmak üzere bütün ev halkı, konu komşu kim varsa işte yakınlarda deli olmuş onun şirinliğiyle... Ve büyük bir heves ve umutla onun konuşacağı an beklenmiş öyle ki uyanık olduğu her vakitte ağabeyime sürekli konuşma egzersizleri yaptırılmış. :)) Ve beklenen an gelmiş ağabeyim konuşmaya başlamış ( hem de ne konuşmak, bu sefer de oğlum sus ne olur diye yalvarmaya başlamışlar :)). Her neyse artık konuşmayıda öğrendiğine göre ee zaten yürümeyi de biliyor ozaman kapının önünde arkadaşlarıyla oynabilir diye düşünülmüş ve ağabeyim ilk defa annesi yanında yokken bir arkadaşıyla dışarı çıkmış. Ondan üç dört yaş büyük arkadaşı bir saat zor dayanmış sonra bizim evin kapısına dikilmiş vee... :))) 'Teyze yaa bıktım yaa bu bir şey söylüyor sonra da hemen ben ne güzel konuşuyorum değil mi diyor yeter yaaa...' diye isyan etmiş zavallı. :)) Siz siz olun ilgi olayını abartmayın. Sonra böyle sonuçlara neden olabiliyor. Mazallah kendine haddinden fazla hayran bir nesil yetiştirebiliriz. Allah korusun vallahi. Neyse bizimkiler önlemi erken almış da ağabeyim tez yoldan kurtarılmış. :))




Not: Ama abiiiciiimmm sen gerçekten çoook güzel konuşuyorsun yaa... :)))

Ispanaklı Yumurta Savaşı :)

Geçen akşam abimle yaptığımız sohbette eski bir anımızı hatırlayıp kahkahalara boğulduk... Bende sizinle paylaşmak istedim...

Yaşlarımız o zamanlarda 13-14 civarı falan abimde benden 2 yaş büyük. Bir akşam canım annem ıspanaklı yumurta yapmış... Yemek yerken elektrikler kesildi... Mum ışığında romantik bir yemek yiyoruz... Annemle babam evde yoklar biz abimle başbaşayız... :)

Ben başka yemeklerle karnımı doyurduğum için tabağıma ıspanaklı yumurta almak istemedim. Ve dedim ki ne olacak şu tavadan ekmeğimle 1-2 yudum yerim değil mi? Değilmiş işte :))

Bu konularda çok hassas olan abimin varlığını unutmuşum... Elimi ıspanağa attım ilk yudumu aldım hop mideye... Abim bunu farketmiş olacak ki hiç sesini çıkartmadı ben ikinci yudumumu hazırlamıştım kiiiiiiiiiiii.... Sevgili abicim elimden tuttuğu gibi o öyle yenmez böyle yenir dedi ve elimi tavanın içine yapıştırdı ve tüm ıspanaklı yumurtayı bana elimle talan ettirdi :)))

Ben boş dururmuyum... O elimle bana tavadaki ıspanakları karıştırırken elime bir parça ıspanak geçirdim ve doğru abimin suratına fırlattım :) Sonra o bana ben ona derken o karanlıkta her yer üstümüz başımız ıspanaklı yumurta olmuştu :))

E tabii elektrikler kesik , anne baba yok... Gelene kadar etrafın temizlenmesi gerekiyor... Abim o kadar rahat ki elini bile sürmedi... İş başa düştü ve mutfağı pırıl pırıl ettim ama nasıl yaptım inanın hatırlamıyorum... Hafızamda tek kalan şey savaş ve sonrasındaki temizlikti ...

Abimle birde kolo ve komposto maceramız var onuda bir ara yazacağım :))

Sevgiler,

BademKraker

Kayıp olmak

Cocukken yaptıklarımız gercekten planlanan bır ıs olsa herhalde baya bır ugrasılması gerekırdı.Zaten dogaclama oldugu ıcın baya etkılı ve unutulması guc oluyor neyse bu kadar acıklama yeterlı :))).

Bir gün evimiz tasınacak baska bır daıreye gecıyoruz kıracı olarak ev esyaları yavas yavas toparlanmaya baslanıyor tabı tasınma halı ve bende ufak tefek oldugum ıcın :))) tasınmaya da yardım edemeyecegım dogal olarak ayak altında gezınıyorum evın bazı esyaları tasınıyor ve tabı dogal olarak yoruluyor annem babam dedem teyzem bılumum ev tasıma ahalısı eve gelıyorlar ogle yemegı yemege bırde bakıyorlarkı ben yokum :D ana heryerı arıyorlar tarıyorlar sokaklara bakıyorlar yokum artık elden bısı gelmıyecek deyıp polıse haber vermeye karar verıyorlarkı o anda ben devreye gırıyorum ve uyudugum yerden cıkıp gelıyorum yanlarına uyudugum yerde o zaman dosekler var tabı cekyat nerdeeeeeeeeeee :) yatagın altında cıkıp gelıyorum yanlarına bu durumda kızsınlarmı bana orda neden yattın dıye yoksa kayıp cocuk bulundu dıye sevınsınlermı tabı ben olaydan o zaman pek bısı anlamamıstım ama sonra dusununce baya delı bır olaymıs o allah korusun benımde cocugum kaybolsa ole kafayı yerdım herhalde ya ben cok sevıyorum aılemı :)))) onlar herseylerımız dıkkatlı olalım ıncıtmeyelım onları

voltran voltran voltran

Ben cocukken populer olarak tv lerde pokemon pikaçu gibi yeni yetme çizgi filmler yoktu hafta da bir gün oda pazar günü sabah saat 09:00 da trt1 de yayınlanan kusakta yayınlanan filmler ile büyüdük ve onları ornek aldık uzun bır sure bu olay ıle ılgılı anımı paylasmak ıstıyorum

Ben cocukken mahalleler apartman daırelerı aralarına sıkısmamıs cocuklar dısarda ıstedıklerı kadar sık ve fazla oynayıp yaratıcılıklarını gelıstırmenın yollarını arardık tabı o zamanlar heryerde asfalt olmadıgı ıcın futbol sahamızın yarısı cımen yarısı toprak yagmus yagdıgı zamanlarda ıse camur olurdu :). Bizde camurdan degısık fıgurler olusturur ve bu olusturdumuz fıgurlerle savas turnuvaları duzenlerdık aramızda.Birgun boyle bır partıde ızledıgımız voltran cızgı fılmındekı karakterlerın camurdan fıgurlerını yapıyoruz arkadaslar ıle ama o kadar parca ve o kadar karakter varkı basladıgımız partıden saatın nasıl ılerledıgını hıc dıkkate almamısız ve evdekılerde dogal olarak bızlerı merak etmısler ve bızı aramaya cıkmıslar bızde masum masum :) camurların ıcerısınde voltran fıgurlernı yapmaya calısıyoruz bırde baktık aılelerımız telaslı telaslı basımıza dıkılmısler tabı bızım ustumuz basımız camur ıcerısınde saat olmus 23 evdekıler kıpkırmızı sınırden gerısını anlatmayayaım ıstersenız anladınız sız onu ama guzel gunlerdı cocuklugumuz keske oyle saf ve guzel olsa hersey