Köpüren gazozlar

Çocukken arkadaşlarla birlikte gülerek, eğlenerek vakit geçirdiğimiz bir şey daha vardı... Gazozu çalkalayıp köpürtmek, ya da iyice salladıktan sonra kapağını patlatarak en yükseğe çıkartabilmek, füze gibi... bize zevk verirdi.. çok iddialı olurdu... bir seferde bir kasa gazozu açtığımız olurdu. merak ediyorum şimdiki çocuklarda böyle şeyler yapıyorlar mı...

biz çocukken bizde yanlış olmazdı!

az önce başıma gelen bir olay beni maziye döndürdü. biz zamanında kimseyi yarı yolda bırakmazdık, bizde yanlış olmazdı.

2, 2.5 yaşlarında bir kız çocuğu kapağını açmam için elindeki oje kutusunu bana getirdi.

bende bir çocuğu daha sevindirme fırsatı diyerek (:)) kapağı açtım. yalnız tam o anda kapağı ve ojeyi kapıp kız kardeşime doğru koşarak abi kapağı açtııı şeklinde olayı kullanması hoş olmadı bence.

Altın mamam altın mamam

Ben bebekken (Omar'ın o halleri gibiyken ) sürekli şarkı söylermişim :)
Hangi şarkıları diye sorabileceğinizi düşünerek cevap veriyorum, tek bir şarkı söylermişim.
Şarkı sözleri de belli sözlermiş (tabii bebekçe). Hep aynı şeyleri tekrarlarmışım.
Sözlerimi bizim büyükler altın mamam altın mamam gibi algılamışlar. Öyle algılamaları normal, bende düşündüm de bebek ne üzerine şarkı söyler mama üzerine şarkı söyler.
Yalnız alttan alta bu bebişin beste yapması, hatta söz yazması hiç normal değil diye düşününce ne söylediğimi daha da merak ediyorlarmış tabi :))
Neyse birgün büyük an gelmiş, olay çözüme kavuşmuş.
Fondan bir şarkı sesi gelirken ben yine başlamışım. Altın mamam altın mamaaaammm.
Şarkı da Edip Akbayram'dan Aldırma Gönül (Aldırma) şarkısı.
Kısaca ben hala ne zaman hatırlasam bu durumu ve bizimkilerin halini, hahahahhahaha diyorum :)))

Oğlumla aramızdaki dialog :))

Pazar akşamı oğlumun lunapark maceralarından sonra anneanneye bırakıcaz diye eve dönüyoruz... 8 aylık olduğundan beri arkada araba koltuğunda oturan oğlum her daim yan taraftaki pencereden dışarıyı seyretti... Eşim arabayı kullanıyor bende oğlumla oynuyorum biraz arkaya dönüp... Sonra aklıma kafa korumalığını çıkartmak geldi... Ön taraftan yolu seyretmesi hoşuna gider diye düşündüm... Sonra benim için olan kaza anındaki tehlike geldi aklıma ve eşimle paylaşıyorum... Yalnız araba kullandığımızda çıkartılabilir aslında nasılsa burda kimse oturmayacak ve oda ön tarafı rahatça seyredebilir diye... Sonrasında oğlumla aramızdaki dialog çok hoştu...

- Alperen , oğlum görüyormusun ön tarafı bak!!!
- Cevap yok...
- Alperen , oğğğğluuum baksana bunu çıkarttım ön tarafı güzelce seyret diye görüyor musun?
- Yine cevap yok :))
- Alperen, anneciğim görüyormusun bak ön tarafa baksana...
- Görmüyorum anne!
- Neden aşkım?
- Önce su at camlara, silecekleri çalıştır, camlar temizlensin...

Su atılır, cam temizlenir ... ( Bu arada araba yeni yıkanmıştı camlarda temiz )

- Oldu mu oğlum? Şimdi görüyormusun?
- Evet şimdi harika görüyorum :)))

Bu sadece o silecekleri çalıştırtsın diye yapmış olduğu bahaneydi... Bu arada oğlum 2 yaşını 4 ay geçmiş daha bücürüğün teki :)) Yeni neslin zekasına hayranım gerçekten... İstedikleri şeyleri türlü türlü değişik bahanelerle yaptırabiliyorlar :))

Okuldan Kaçacaktık Biz :)

Orta 3. sınıfa gidiyoruz... 7-8 kişilik bir kız arkadaş grubu okuldan kaçıcaz... Bu arada bu arkadaşların arasında ben dahil 3 kişi ilk kez kaçıyoruz okuldan :)) Bu 3 kişide en yakın arkadaşlarız diğerleri zaten oldukça tecrübeli bir grup :)) Bizide aralarına almışlar sağolsunlar :)

Yalnız benim en yakın arkadaşlarımdan şimdi ismini vermiyim en tatlısı, okulun onur öğrencilerinden olduğundan ve müdür yardımcısına olan yakınlığından dolayı ben bu konuyu paylaşıcam dedi... Ya yapma etme saçmalama o zaman okuldan kaçmak olur mu dedik... Kendisi dinlemedi ve müdür yardımcısı ile paylaştı... Tabii ki kadıncağız bu kadar açık yürekle ben okula gelmeyeceğim diyen öğrenciyi red etmedi.. Ancak öğrenmesi gerekenler vardı... Kim kim gelmiyorsunuz... :) Bütün hepimizin isimleri tek tek söylendi... Ben rahatım ama, anneme söylemişim zaten ben okula gitmiyorum bugün diye...

Bu arada arkadaş bize öyle bir anlatıyor ki ben hepimizin ismini verdim müdüre hanım birşey demedi diye... Herkes acayip rahat ama görmeniz lazım :)) Benim diğer yakın arkadaşımın annesine uğradık biz böyle böyle müdür yardımcısından izin aldık okula gitmiyoruz bugün diye... Oda durun bakayım ben bir arıyayım dedi... Hepimiz inanılmaz rahatız ama nasılsa verdi ya izin ...

Müdür yardımcısı ne dese beğenirsiniz. Ben sadece X kişiye izin verdim diğerlerinden haberim var ama onlara izin vermedim deyince biz doğruca arkadaşın annesi tarafından okula geri gönderildik... İlk 2 derse giremeyen bizlere geç kağıdı verildi ve tekrar derse girdik... :)) Ama tabii bizi düşünün... Diğer arkadaşlardan yediğimiz lafları.. Sizin yüzünüzden bizde şeklinde.... E birde okuldaki arkadaşların dalga geçmelerine maruz kalmak falan :))

Buna rağmen unutlamayacak inanılmaz eğlenceli bir gündü... Boyumuzun ölçüsünü alıp oturduk yere... Sonra ne mi oldu? Başka bir gün bu sefer gerçekten kaçtık :))

Bİsİkletle Merdivenlerden Nasıl İnİlİr

Olay İstanbulun şirin bir kasabasında geçiyor. Dört yaşlarındayım daha. Üç tekerlekli bisikletim var. Direksiyonu araba direksiyonuna benzeyenlerden sol tarafında mükemmel çalışan birde freni var. Hangi gündü hatırlamıyorum ama okula gitmediğimiz için bize her gün tatildi:) Bisikleti aldım evin çatısına çıktım. Çatımızda bisiklete binilebilecek düz tiplerden benim için ozamanlar formula1 pisti. Çatıya çıktım biraz bindikten sonra aşağı eve inmeye karar verdim. Bu sefer merdivenlerden elimde bisikletle inmeyecektim bisiklete binerek inmeye karar vermiştim. Merdivenlerimiz aşağıdan yukarı çıkarken viraj alan tiplerden. Bir elimle frene sıkıcı sarıldım, diğer elimle direksiyona ve kendimi merdivenlerden aşağı bıraktım ilk üç merdiveni başarılı bir şekilde indim, kalan merdivenlerden uçarak indim galiba. Gözlerimi açtığımda ilerki yıllarda(ilk okul2) beni sünnet edecek doktor kafama dikiş atıyordu. (hemde 5 adet) işte o gün bu gündür küçüklerimi severim büyüklerimi sayarım. Kafamdaki dikiş sayısı bununla kalmadı ilerki yıllarda arttı. Şuan dikiş izleri belli olmasada adrenalin tutkumuz çocukluğumuzda kaldı.

Dip not: Sanırım mimlendim.

ŞİMDİ Kİ ÇOCUKLAR :)

Hep ben çocukken dedik bu güne kadar ben de şimdi şimdi ki çocuklardan bahsetmek istiyorum biraz. Öncelikle herkesin kabul ettiği bir gerçek var ki şimdi ki çocuklar çok zeki (ya da biz çok saftık bilemiyorum :) ) . Tam teknoloji çocuğu oldukları şüphe götürmez bir gerçek zaten. Sekiz yaşında ki yeğenim tatilden geliyor ve ben : '' Tatil nasıl geçti koçum?'' diye sorma gafletinde bulunuyorum. Aldığım yanıt: ''İnternetsiz hayat çok zor be abla!!'' -Hönk!! :S ''Ama şey tatil deniz ben kem küm...'' falan kalıyorum tabii. :) Başka bir yeğenden bahsetmek istiyorum size babasının kolunun altında uzanmış akşam haberlerini izleyen bir 4 yaş çocuğu ve haber şu: '' Yakında kadınlar erkeklere gerek kalmadan doğum yapabilecek... '' . Ben dört yaşındayken böyle bir haber duysaydım kesin babama ne olacak falan diye ağlamaya başlardım. Oysa ki sevgili yiğenin babasına dehşet dolu gözlerle sorduğu soru şu: '' Baba peki ozaman anneme ne diyeceğim babaanne mi???'' Nasıl yani yaaa... insan gerçekten şaşıp kalıyor. Çok sevdiğim arkadaşım Esra'nın dünyalar tatlısı yeğeni de annesiyle fotoğraf albümlerine bakarken sıra hamilelik fotoğraflarına geliyor, annesi bak kızım burda karnımda sen vardın falan diye hamilelik mevzusunu anlatmaya çalışıyor... :)) Ve tabii İrem annesine o boncuk boncuk gözleriyle bakarak : '' Nasıl yani anne beni yemiş miydin??'' diye soruyor. :))) (İrem'i merak edenler için videosunu da koydum. :)) ) Bir de benim 6 yaşında Cemre adında bir yeğenim var çocuk doğal olarak henüz okuma yazma bilmiyor ama bilgisayar klavyesinde ne söylersen yazabiliyor ve bilgisayarı da benden iyi kullanıyor... Yaa nasıl yaa... :) Bunlar çocuksa ben ne zaman büyüyeceğim? :)

Sabahçılar sizin...

İlkokuldayım, 3. ya da 4. sınıf :)
O zamanlar maşallah okulun en iyi (çalışkan) talebelerinden biriyim, herkes öyle bilirdi. Zaten 5 yıl sınıf başkanlığı, onur kurulu başkanlığı kariyerim falan da var :))
Biz öğlenciydik o sene. Sabahçılarda sınıftan çıkmadan bize gıcıklık olsun diye sıralarda masalarda iyice bir tepinip öyle gidiyorlardı.
Bende de bir intikam psikolojisi matematik defterlerinden bir yaprağa defterin her bir küçük kutusunun köşelerini takip ederek (yazım belli olmasın diye) o zamana göre hatta şimdiki yaşıma göre bile ağır bir küfür yazarak ertesi gün görmeleri için bırakmıştım :D
Ertesi gün durum malum tabi ağlayan bir kız, sınıf öğretmenimiz, müdür yardımcısı elinde de benim kağıt sınıfa girdiler :)
Sonra herkesin defterlerin kontrol edildi, yazan kişi fazla zorlanmamış normalde de böyle yazmaya alışık olmalı vs. denerek. Yalnız beni biliyorlar ya benim deftere bakmaya bile gerek duymadılar.
En haşarı arkadaşa patladı olay, biraz hırpalandı falan. Sonra vicdan azabı duymadım mı? Duydum tabii ki.
Biraz itiraf tarzı yazı oldu ama anı anıdır işte :)
Öğretmenim ve adını hatırlamadığım arkadaşım beni affedin, ühühüühühüh :( :D:D

SEVGİLİ DİNLEYİCİLER İYİ GÜNLER...

Doksanların ortasına doğru...Burak KUT (ki o dönemde "tiki" değil popun prensiydi kendisi) Benimle Oynama diye piyasayı kasıp kavuruyor,Yonca EVCİMİK "Abone" ile, Sertap ERENER "O-Ye" ile, Mustafa SANDAL "Onun Arabası Var" ile ağızdan ağıza dolaşıyodu. Ablam ve ben bu şarkıları sürekli bağıra bağıra söylüyorduk evde. Bir gün kuzenlerden biri (bir önceki yazımda beni "hafifçe" iten Gökhan'ın ablası) gelmişti eve. Can sıkıntısyla otururken"Hadi şarkı söyleyelim, kasete çekelim" diye abuk bir fikir ortaya attım. Hemen evdeki "Gelişim Oxford" ingilizce eğitim serisine ait kasetlerden birinin üstüne başladık kayda. Bu da yetmezmiş gibi " madem yapıyoruz sanki radyo yayını gibi olsun" dedim( buyrun burdan yakın )!!! Radyoda Televizyonda gördüğümüz gibi "İyi Günler" falan filan diyerek başladık. Abartıp gaza gelip o gün 90lık 2 kaset doldurduk. Kendin pişir kendin ye misali, biz sunuyor biz konuk oluyor biz şarkı söylüyoruz. Birimiz çok ünlü bir şarkıcı olarak programa katılıyor, yeni albümünden, konserlerden bahsediyordu. (: Her ne kadar çok eğlenmiş olsakta 3ümüz için acı veren hala pişmanlıklarla boğuşmamıza sebep olan şey ise, "Repertuvarımız"dır. Evet o gün ben, Mustafa SANDAL'dan Araba'yı, İbrahim TATLISES'ten Nankör Kedi'yi, Burak KUT'tan Benimle Oynama ve Çılgınım'ı, Tarkan'dan Unutmamalı'yı, Çelik'ten Dilberim'i ve aklıma gelmeyen daha bir çok parçayı "katlettim" pardon "seslendirdim". En çok acı vereni de Ferdi TAYFUR'un Emmoğlu ve "Aboooovvvvv" diye diye söylediğim "Hadi Gel Köyümüze Geri Dönelim"i idi. O kasetlerle ilgili tek mutlu eden yan ise şu an ablamların ikisininde evlenmiş olmalar ve benim de geçenlerde bu iki kaseti evde bulmuş olmam (: Ehh artık ikisi de bir güzellik yaparlar bana değil mi?? (: (: (: (:

Davul, Zurna 1-2-3

Küçüklüğümde birsürü oyun oynar dururduk. Misket,gazoz kapakları ile değişik oyunlar, akşam ebesi, saklambaç...Bir de "Davul Zurna 1-2-3" diye bir oyun oynardık. Bir kişi ebe olur, duvara dönüp saklambaçtaki gibi gözlerini yumarak "Davul zurna 1-2-3" der ve gözlerini açıp arkasını döner. Bir yandan da diğerleri "Ebe"ye belirli bir uzaklıkta beklerler. Ebe arkasını dönüp sayarken ona olabildiğince yaklaşmaya çalışırlar. Ancak ebe gözlerini açıp arkasını döndüğünde hiç bir suretle hareket etmezler. Hareket eden yanmış olur ve oyundan çıkar. Ebe tekrar arkasını döner ve yine ebeye yaklaşılmaya çalışılır. Bir gün bu oyunu oturduğumuz gecekondunun kocaman balkonunda kuzenlerle oynuyorduk. Benimle yaşıt kuzenim "Gökhan" ebe. Gökhan duvara döndü sayıyor bizde balkonun uç kısmından başladık sinsice yaklaşmaya.
Gökhan sayıp dönmüş hareket eden var mı diye bakınıyorken bir anda bana doğru koşup "hareket ettin ebeeee" diye bana dokundu. Yalnız bu dokunmanın şiddeti biraz(!) fazla olacak ki ben geriye doğru bir iki adım savruldum. Birinci ve ikinci adımda sorun yoktu da savrulurken üçüncü adımımda sebebpsiz bir boşluk hissettim ayağımın altında. Sonra da feci bir can acısı. O gün anladım ki bizim balkon yerden bi hayli yüksek ve o yükseklikten düşmek bir hayli acı veriyor ): . Daha sonra Gökhanla bir gün yine bizim balkonda oynarken çaktırmadan bende onu ittim balkondan, kendiside dahil kimse fark etmedi kendi düştü sanarlar hala(süper bir intikam olmuş :P )...O balkondan düşüşüm sanırım eğlenceli geldi ki bana sonraları o balkondan sürekli saçma sebeplerle düşer oldum. Hala çenemde, kafamın bi çok yerinde izleri vardır. "Şimdi yine o zamanda, o mekanda olsamda yine o balkonda oynasam, yine saçma sebeplerle düşsem ordan" diye bir cümle kursam bana "psikopat" gözü ile bakarmısınız??? (: (:

Eskiden Bir Şekerler Vardı Bilirmisiniz?

Hatırlarmısınız tam tabiri Eşşek kadar olduğumuzda bile ağzımızda emzikle gezdiğimiz dönmeleri..:) rengaren aromalı çok güzel şekerler vardı zamanında..şimdiyse çocukluğumla birlikte geçip gitmiş gibi onlarda bakkallardaki raf ömürlerini geçirdiler ve unutuldular... :(

"Üç Boyutlu Hikaye Kitapları"

Resmini çok aradım daha kolay analatabilmek için ama bulamadım..Hazır kitaplardan açılmışken konu şimdi o kadar aramama rağmen bulamadığım bir kitap çeşidide üç boyutlu kitaplardır..bilmem hazırladınızmı..hani kitabı okumak için açarsınız ve birden karşınıza insanlar evler şatolar kuzular keçiler artık hikaye neye göreyse onlar gelir..sanki gerçekmiş gibi.. :) ne çok istemiştim annemden çeşitlerini ama cidden çok pahalıydı o zamanlr bende kırmızı başlıklı kzıın kitabı vardı :) değişe değişe okurduk arkadaşlarla..çok keyif alırdım onları okumaktan..düşünüyorumda bizmi çok şanslıydık yoksa şimdiki çocuklarmı şanssız :(

Ben Çocukken Kavut Diye Bişi Vardı :)

Hatırlıyorumda acayip küçük bir çocukken kavut diye leblebi tozuyla şeker karışımı bişi vardı bakkallarda satılan hani böle rulo şeklinde acayip ambalajlı bişeydi...ben onu evde yapmayı denerdim..babamında kuruyemişçi olması sebebiyle sabahtan başlayıp bir kese kağıdı leblebiyi toz haline getirir içine bi dolu şeker katardım...ve emek emek yaptığım kavut anında tüketirdi evdekiler nasıl sinir olurdum..hatta bazen kalmadığına şahit olup gidip yine paramla almak zorunda kalırdım..boğazıma kaçıp boğulma tehlikelerimden hiç bahsetmiyorum bile :) ama günümüzde bulamıyoruz bunu tadı haya damağımda :)

Spiker yüzünden yenildik oooolummmm

Hiç unutmuyorum ilkokula giderken hafta sonları maçlarını sadece radyodan dinlerdik akşam üzeri trt1 iki dakka görüntü verirse ne mutlu seyrederdik ne günlerdi o günler bir hafta sonu kanaryam yenilmş boynu bükük pzt günü okulun yolunu tutmuşum tabi bizim arkadaşlar dalga geceçek ya benimle başladılar nasıl yendik sizi bip bip bip dalga geçmeye tabi takımımıza laf söyletirmiyiz hiç bahane bulmalıydım bir tane ne olabilir diye düşünürken birden aklıma spiker gelmişti radyo spikeri hemde karşı takım gol atınca avazı çıktığı kadar bağırıyordu kesin fener düşmanı olmalıydı bu adam spiker bile karşımızdaydı bizim oyuncuların moralleri bozulmuştu ayakları dolanmış top oynayamaz hale gelmişlerdi tabi sonuç hüsran hehe yedirdimmi bu bahaneyi evellallah yedirdim tabe :)))) ama sonra hatırladığımda ben bile gülüyorum ne bahane bulmuşum be peh peh peh

İlk yüzme deneyimim

Biliyoruz ki kimse annesinin karnında yüzme öğrenmedi gavur memleketlerinde ilk doğumdan sonra bebeği havuza atıp yüzdürüyolarmış sonra o bebekte tabi yüzme şampiyonu olur kendisini balık zannediyor garibim neyse benim öyle bir şansım olmamıştı zaten darbeden sonraki yıl dünyaya gelmişim türkiye'de nerde böle entel dantel şeyler :D hehehe velhasıl biraz büyüdük serpildik konuşmaya başladık ailecek kaplıcaya gittik çanakkele'ye hem de gezeriz oraları şehitlerimiz truva atı vs. yola koyulduk tatili yapacağımız pansiyon gibi yere geldik hemen soluu havuzun başında aldık görevli havuzun boyumu geçmediğini rahatça yüüyebileceğimi söyledi ama havuzun ortasından yürümemem gerektiğinide belirtti ayrıca :D 10 gün kadar havuzun kenarlarında cirit attık akrobatik hareketlerle artistik patinaj yaptım :D ama şeytan işte herkes ortadan yrüyor bir şey olmuyor bende ufağım ya ya bende yrümek istiyorum dedim ve ya Allah dedim yürümeye başladım tam ortaya geldim ki cumbur danak havuzun tahliye deliği varmış battım oraya :D yüzmede bilmiyoz hemen atladılar çıkardılar beni allahtan ama ben aynı filmlerdeki gibi ağzımdan fiskiye gibi su atıyorum birde ufağım ya nazlanıyorum falan o günden sonra deniz baya bi korkutucu olmuştur benim için aman ufaklıklara sahip çıkın denizde belli olmaz meraklanır bi yerlere gitmek ister zehir olmasın tatil.

Kimya Sınavı

Buda biraz büyümüş halim ama idare edersiniz artık :) çocuk her yaşta çocuk :) lise 3 teyiz cuma günü kimya sınavımız olacak salı günü yazılı sınav olan makine ressamlığındaki arkadaşlarımızdan canlarım benim :) soruları aldık öyleki hoca 2 grup yapmış biz iki soru grubunu alıp çözdük akıl işte normalde napar insan önünde koskoca 3 gün var aynı soruları ezberle sınava gir ama yok biz ne ezberlicez girdik sınav günü tüm sıralarda kopya var hatta a1-a2..b-1,b-2 şeklinde hahaha bende önden ikinci sırada oturuyorum hoca beni en öne almasın diye öndeki sıranın yazı yazılan yeri ve oturduğumuz yerini tebeşirle karaladım hoca almaz mantaletesiyle :) herşey yolunda gidiyordu planlandığı gibi sınav kağıtları dağılmıştıki hoca bana öne geçmemi söyledi hocam orası tebeşirli yapmayın etmeyin dememe rağmen dinletemedim bana bir tane mendil verdi sil diye trip atcam ya ben silmedim o şekilde oturdum sıraya :( üstüm başım tebeşir olmuştu ama 20 dk geçmiştiki muharrem unutulmucaksın kuzum :D kopya tükenmez kalemle yazılırmı be kardeşim hehehe kağıdın ön kısmı bitiyor arkayı çevirdiğinde mürekkep kağıda bulaşmış bir eyvah sesi duyulur sınıfta :D hoca noldu muharrem demeye kalmadı kağıdı gördü tabi bi baktı sıralarda kopya hahaha tüm herkes çıkmaya başladı normalde 5 dk sürmüştür sınav hoca anlamasın diye oturyodu çakalla arkadaşlar :D ama yemedi tabi hepsi yakalandı o sınavdan ben benim yanımdaki bi arkadaş ikide kemal ve serkan kopya muamelesi görmemişti rezil olmuştuk hoca baya bi dalga geçmişti bizimle :D

Top Oynamak

Evet gene ben yahu ne kadar da yaramaz çocukmuşun sende diyebilirsiniz şimdi :D ama işin ucu öyle değil inanın arkadaşlar hehehe :D :D bir gün bir arkadaşımla beraber amcasının oğlunun eve gitmiştik üç afacan evde olunca ne yapar elimizde top oynamaya başladık teyzenin bize evin içinde oynamayın söylemleri bir kulağımızdan girip diğerinden çıkıyordu :D herşey yolunda idi kendimize sandalyelerden kale bile yapmıştık ki birden duvardan duvara asılı olan çiçeğe isabet etti top ahan dedik kırılmıştı napsak ne etsek diye düşünürken aklımıza kırılan yeri bantlamak geldi bizde bantladık sorun çözülmüştü biz hemen topu bıraktık normal uslu çocuk moduna döndük fakat şüpheler üzerime doğrulmuştuki bir şey ispat edilmediği için suçsuzduk ama 2 gün sonra çiçek kırık olan yerden öteki kısmı sulanmadığı için kurumuştu artık foyamız ortaya çıkmıştı ama o gün arkadaşımız annesinden ne gibi bir azar yedi ne o söyledi ne biz sorduk :D

Çocukken Yaptıklarımız

Hepimiz çocuk olduk ve o zamanlar yaptıklarımız şimdi baktığımızda o kadar komik ve safça geliyorki belkide bu yaptıklarımıza kızılmamasında tek neden art niyet olmaması idi zaman geçtikçe yaptıklarımıza kızılmaya başlandı bunun adı belkide buluğ çağımız olarak addedildi ve bizim büyüdüğümüz varsayıldı ama unutulduki ben hala çocuktum hala elma şekeri yemek hala aldığım ekmeğin ucundan bir diş ısırık almak yada sabah erkenden kalkıp tv de çizgi film kuşağında pinokyoyu seyretmek istiyordum ama olmadı bu bizim için bir dönüm noktası oldu bir bakıma şimdi büyüdük ama hala çocukca hayalleri peşinde koşan ve onları yaşatanlara ne mutlu hayallerimiz biz büyüdükçe küçüldü belkide.....

Aanneee öcüler geliyoooor

Benim minik kardeşim çok ufakken, annemlerin köyünde üzerine doğru gelen bu arkadaşlardan on-onbeş tanesini görünce bu şekilde bağırarak ve ağlayarak kaçmış. Ya yeni mi anlatılır bu olay anne :)))

Bisiklet kazası

Çok var aslında bisiklet kazalarımdan :D Kim neden ilgilenir bilemem belki ibret alınıp önlem alınabilir bu kazalarımdan. O işe yarayabilir. Yeşilköy sahilinde bisikletle giderken bana göre sağda liseli bayan arkadaşlar vardı, o zamanlar gençlik var tabi, dalıp gitmişim arkadaşlara. Giderken birden duruverdim Sabri'nin tam önünden uçuşa geçtim. Bisiklet Sabri'de kaldı ben onun tam önünden geçtim :) Adam denize dik açıda bisikletin üzerinde denizi izlemeye karar vermiş birden. Ciddi bir süre gülmekten kalkamamıştım yerden.